خوب های کمیاب...


یه آدمایی خیلی خوبن!خیلی...
بعد اصلا خوب نیست که این آدما از کنارت برن، نتونی تند تند ببینیشون!نتونی هر وقت دلت از چیزی گرفت بری بشینی سیر تا پیاز همه چیزو براش بگی و اونم آرومت کنه!
حتی دیگه نتونید به احساسات مشترکتون بخندید یا از شباهتهاتون تعجب کنید! 
وقتی این آدما میخوان برن یه جای دور که دیگه شاید سالی یکبار هم نتونی ببینیشون یه چیزی تو دلت هری میریزه پایین!
چشمات خیس میشه!
یه دستی میاد گلوتو میچسبه نمیذاره نفس بکشی چه برسه به اینکه بتونی حرف بزنی...
بتونی بهش بگی داغونی...
وقتی میدونی داره به اجبار میره وقتی میدونی خوشحال نیست وقتی میشنوی میگه حالم بده...دلت مچاله میشه...
واسه همین الان پشت تلفن نه تونستم بگم دلم تنگ میشه نه تونستم بگم کاش میشد می موندی!فقط گفتم به سلامت !سفرت بی خطر!خداحافظ!
باقی حرفام دونه دونه از چشمام بی صدا چکید...
آدم خوبا نباید برن نباید دوربشن اینایی که جا می مونن خیلی داغون میشن خیلی..

/ 7 نظر / 10 بازدید
خسرو

اولش فکر کردم مطلب رنگی رو دوباره گذاشتی ....مردم هم زندگی و ارزو های خودشون رو دارند چکار میشه کرد با هم بودن ها همیشگی نیست...

کافه چی (وبکافه)

درود می فهمم چی میگی ... با تمام وجودم می فهمم ... خیلی سخته دوری از آدمای خوب ... سختیشو دارم با تمام وجودم تحمل می کنم ...

آنا

ادمای خیلی خوب......آیا وجود دارن؟؟؟؟

کامبیز

من دلن لک زده برای دیدن خواهر زاده ام تا پارسال هر روز خونه ما بود اسمش تیهو ئه یه دختر کوچولوی ناز و خوشگل که الان ده سالشه خیلی خیلی به ما وابسته است الان 4 ماهه ندیدمش که برای خودش رکوردی شده هشتم عید قراره ببینمش و هم ما و هم اون داره روزشماری میکنه عاشقشم

مهدینا

یه آدمایی میان واسه رفتن تا هستن قدرشونو باید دانست :)

نفیسه

سلام چطوری اومدم بهت سری بزنم دیدم پست جدید نداری ولی دیدم بد نیست یه چیزی بنویسم همیشه و همه جا باید به دنبال آدم های خوب باشیم چون بدون خوبا زود میرن موفق باشید

زن کویر

من دوست عزیزم بعد از 6 سال دویدن بالاخره رفت کانادا . خودمو اماده کرده بودم که میره . وموقع رفتنش حتی نبوسیدمش. انگار دارم میرم سر کوچه و برگردم پیشش .ولی دو هفته به ایمیلا و تلفناش جواب ندادم . قهر بودم مثل بچه ها . آخه نباید می رفت . یا نباید کاری میکرد اینقدر دوستش داشته باشم